
زمانی که افتادگی و کاهش حجم همزمان وجود دارند، جراح میتواند انجام ترکیبی دو روش را پیشنهاد دهد. انجمن جراحان پلاستیک آمریکا نیز تأکید میکند که لیفت، بافت موجود را بالا میبرد اما بهتنهایی افزایش حجم قابلتوجهی ایجاد نمیکند.
تغییر فرم سینه میتواند در اثر افزایش سن، بارداری، شیردهی، کاهش وزن شدید یا نوسانات مکرر وزن اتفاق بیفتد. در چنین شرایطی، بسیاری از افراد هنگام بررسی روشهای جراحی با دو اصطلاح «لیفت سینه» و «پروتز سینه» روبهرو میشوند و تصور میکنند هر دو عمل نتیجه مشابهی ایجاد میکنند.
در واقع، این دو روش هدف یکسانی ندارند. لیفت سینه برای بالا بردن بافت افتاده و اصلاح موقعیت پوست و نوک سینه انجام میشود؛ درحالیکه پروتز سینه با هدف افزایش یا بازگرداندن حجم به کار میرود. بعضی افراد فقط به یکی از این روشها نیاز دارند و در برخی موارد نیز ترکیب لیفت و پروتز میتواند نتیجه متناسبتری ایجاد کند.
لیفت سینه که با نام پزشکی «ماستوپکسی» شناخته میشود، جراحیای است که طی آن پوست اضافه برداشته شده و بافتهای اطراف سینه بازآرایی و سفت میشوند. هدف این روش، ایجاد فرم بالاتر و متناسبتر است، نه بزرگ کردن سینه.
در صورت نیاز، موقعیت نوک سینه و هاله اطراف آن نیز اصلاح میشود. اگر هاله سینه در اثر کشیدگی پوست بزرگ شده باشد، ممکن است اندازه آن در جریان جراحی کاهش پیدا کند. میزان تغییرات به درجه افتادگی، کیفیت پوست، حجم طبیعی سینه و هدف بیمار بستگی دارد.
بر اساس توضیحات انجمن جراحان پلاستیک آمریکا، لیفت سینه با حذف پوست اضافه و سفت کردن بافتهای اطراف، شکل افتاده سینه را اصلاح میکند. این جراحی برای افرادی مناسبتر است که از پایین آمدن نوک سینه، کشیدگی پوست یا فرم آویزان سینه ناراضی هستند.
در جراحی پروتز سینه، یک ایمپلنت پزشکی در زیر بافت سینه یا عضله قفسه سینه قرار میگیرد تا حجم و برجستگی افزایش پیدا کند. پروتزها معمولاً از نوع سیلیکونی یا آبنمکی هستند و از نظر شکل، اندازه، سطح و میزان برجستگی تفاوت دارند.
پروتز ممکن است برای افزایش حجم سینههای کوچک، جبران کاهش حجم پس از بارداری یا کاهش وزن، اصلاح برخی عدم تقارنها یا بازسازی سینه بررسی شود. بااینحال، پروتز بهتنهایی نمیتواند مقدار زیادی از پوست شل را حذف یا بافت افتاده را به موقعیت بالاتر منتقل کند.
سازمان غذا و داروی آمریکا تأکید میکند که پروتز سینه یک وسیله مادامالعمر محسوب نمیشود و ممکن است در آینده به پایش، جراحی اصلاحی، تعویض یا خارج کردن آن نیاز باشد. انتخاب این روش باید با اطلاع کامل از خطراتی مانند پارگی، انقباض کپسولی، عفونت، درد یا نیاز به عمل مجدد انجام شود.
مهمترین تفاوت این دو جراحی، هدف آنهاست. لیفت بیشتر بر موقعیت و فرم تمرکز دارد، درحالیکه پروتز برای افزایش حجم استفاده میشود.
|
ویژگی |
لیفت سینه |
پروتز سینه |
|
هدف اصلی |
اصلاح افتادگی و بالا بردن بافت |
افزایش یا بازگرداندن حجم |
|
افزایش محسوس سایز |
معمولاً خیر |
بله |
|
حذف پوست اضافه |
بله |
خیر |
|
اصلاح موقعیت نوک سینه |
در صورت نیاز |
معمولاً خیر |
|
استفاده از ایمپلنت |
خیر |
بله |
|
نیاز به پایش بلندمدت ایمپلنت |
ندارد |
دارد |
|
مناسب برای افتادگی شدید |
معمولاً بله |
بهتنهایی کافی نیست |
|
جای برش |
بسته به شدت افتادگی متغیر است |
بسته به روش ورود پروتز متفاوت است |
برای مثال، فردی ممکن است حجم طبیعی مناسبی داشته باشد اما سینهها پس از بارداری افتاده باشند. در این وضعیت، لیفت بدون پروتز میتواند مطرح شود. در مقابل، فردی که افتادگی قابلتوجهی ندارد اما از حجم کم سینه ناراضی است، ممکن است کاندید پروتز باشد.
تشخیص قطعی فقط با معاینه امکانپذیر است، اما موقعیت نوک سینه، کیفیت پوست و میزان حجم طبیعی میتوانند سرنخهایی درباره روش مناسب ارائه دهند.
لیفت سینه بیشتر در شرایط زیر بررسی میشود:
بر اساس معیارهای انجمن جراحان پلاستیک آمریکا، سلامت جسمی، وزن ثابت، عدم مصرف دخانیات و وجود نگرانی واقعی درباره افتادگی یا از دست رفتن فرم، از معیارهای مهم انتخاب بیمار برای لیفت هستند.
پروتز بیشتر زمانی مطرح میشود که فرد خواهان افزایش حجم، برجستگی یا پُری بخش بالایی سینه باشد. البته اگر افتادگی نیز وجود داشته باشد، اضافه کردن پروتز بدون لیفت ممکن است مشکل اصلی را برطرف نکند.
در برخی افراد، افتادگی و کاهش حجم بهطور همزمان وجود دارند. این حالت پس از بارداری، شیردهی یا کاهش وزن شدید شایعتر است. در چنین شرایطی، لیفت میتواند پوست اضافه و موقعیت بافت را اصلاح کند و پروتز نیز حجم ازدسترفته را بازگرداند.
ترکیب دو عمل برای همه ضروری نیست. اگر فرد حجم طبیعی مناسبی داشته باشد، لیفت بهتنهایی ممکن است نتیجه قابلقبولی ایجاد کند. همچنین استفاده از پروتز بیش از اندازه بزرگ میتواند فشار بیشتری به پوست وارد کرده و احتمال افتادگی مجدد را افزایش دهد.
جراح باید میان حجم مورد انتظار، کیفیت پوست و توان بافتها برای نگهداری پروتز تعادل ایجاد کند. گاهی به دلایل ایمنی یا برای کنترل بهتر نتیجه، ممکن است انجام جراحیها در دو مرحله پیشنهاد شود.
کاندید مناسب معمولاً فردی است که از سلامت عمومی قابلقبولی برخوردار بوده، وزن ثابتی دارد و از افتادگی یا تغییر فرم سینه ناراضی است. تصمیم به جراحی باید بر اساس خواسته شخصی فرد باشد، نه فشار اطرافیان یا تلاش برای رسیدن به یک تصویر غیرواقعی.
شرایطی که پیش از جراحی بررسی میشوند عبارتاند از:
افرادی که هنوز در حال کاهش وزن هستند، قصد بارداری در آینده نزدیک دارند یا بیماری کنترلنشده دارند، ممکن است لازم باشد جراحی را به زمان مناسبتری موکول کنند.

هدف لیفت، کوچک کردن سینه نیست؛ اما چون مقداری پوست اضافه برداشته میشود و فرم بافت تغییر میکند، ممکن است سینه پس از عمل کمی جمعوجورتر به نظر برسد. در برخی افراد، قرار گرفتن بافت در موقعیت بالاتر باعث میشود سینه خوشفرمتر و برجستهتر دیده شود، حتی بدون آنکه پروتز استفاده شده باشد.
اگر فرد علاوه بر افتادگی، سنگینی و حجم زیاد سینه داشته باشد، ممکن است جراحی کاهش حجم یا ماموپلاستی کاهشی بهجای لیفت ساده بررسی شود. بنابراین، انتخاب روش باید بر اساس مشکل اصلی بیمار انجام شود، نه صرفاً نام جراحی.
پروتز ممکن است در افتادگی بسیار خفیف، پُری بیشتری ایجاد کند؛ اما نمیتواند پوست اضافه قابلتوجه یا پایین بودن نوک سینه را بهطور مؤثر اصلاح کند. در افتادگی متوسط یا شدید، استفاده از پروتز بهتنهایی ممکن است حجم سینه را افزایش دهد، درحالیکه بافت همچنان پایین باقی بماند.
به همین دلیل، انتخاب اشتباه میان لیفت و پروتز میتواند باعث نارضایتی از نتیجه شود. برای بررسی دقیق درجات افتادگی، نوع برش، نحوه انجام عمل و مراقبتهای لازم لیفت سینه مقاله کامل را در این صفحه بخوانید .
الگوی برش بر اساس شدت افتادگی، مقدار پوست اضافه و میزان تغییر موردنیاز انتخاب میشود. در افتادگیهای محدود، ممکن است برش فقط اطراف هاله ایجاد شود. در درجات بیشتر، برش عمودی از هاله تا چین زیر سینه یا ترکیب آن با برش افقی در چین زیر سینه لازم خواهد بود.
هیچ جراحی لیفتی کاملاً بدون اسکار نیست. جراح تلاش میکند برشها را در محلهای کمدیدتر قرار دهد، اما ظاهر نهایی اسکار به نوع پوست، ژنتیک، مراقبت از زخم، مصرف دخانیات و روند ترمیم بدن بستگی دارد.
پیش از عمل باید محل احتمالی برش و میزان باقی ماندن جای زخم بهصورت شفاف برای بیمار توضیح داده شود. تصمیمگیری آگاهانه زمانی ممکن است که فرد علاوه بر نتیجه مورد انتظار، محدودیتهای جراحی را نیز بداند.
پس از جراحی، روی برشها پانسمان قرار میگیرد و ممکن است استفاده از سوتین طبی یا حمایتی برای کاهش تورم توصیه شود. در بعضی موارد نیز درن موقت برای خروج مایعات به کار میرود. پزشک باید درباره مراقبت از محل جراحی، داروها، علائم هشدار و زمان مراجعه بعدی توضیح دهد.
در روزهای نخست، درد، تورم، کبودی و احساس کشیدگی قابل انتظار است. بازگشت به کار به نوع شغل و وسعت جراحی بستگی دارد، اما معمولاً فعالیتهای سبک زودتر از ورزش و بلند کردن اجسام سنگین از سر گرفته میشوند.
زمان شروع رانندگی، خوابیدن روی پهلو، ورزش بالاتنه و استفاده از لباس زیر معمولی باید طبق نظر جراح مشخص شود. تب، تنگی نفس، درد شدید و رو به افزایش، ترشح غیرعادی یا تورم ناگهانی باید سریعاً به تیم درمان گزارش شود.
نتیجه لیفت میتواند برای سالها باقی بماند، اما روند طبیعی افزایش سن متوقف نمیشود. بارداری، شیردهی، افزایش یا کاهش قابلتوجه وزن و کاهش خاصیت ارتجاعی پوست میتوانند در آینده باعث تغییر مجدد فرم شوند.
حفظ وزن، پرهیز از مصرف دخانیات و استفاده از لباس حمایتی مناسب هنگام ورزش میتواند به حفظ نتیجه کمک کند. بااینحال، هیچ جراحیای نمیتواند تضمین کند که سینهها برای همیشه بدون تغییر باقی میمانند.
انتخاب نوع عمل، طراحی برشها، حفظ تناسب دو طرف و مدیریت مراقبتهای بعد از جراحی به ارزیابی و تجربه جراح وابسته است. بیمار باید درباره تحصیلات، تجربه مشخص پزشک در جراحیهای سینه، محل انجام عمل و نحوه مدیریت عوارض احتمالی سؤال کند.
طبق اطلاعات ارائهشده، دکتر باقری دارای بورد تخصصی جراحی عمومی، فلوشیپ فوق تخصصی جراحی چاقی و متابولیک و عضو فدراسیون بینالمللی جراحی چاقی و اختلالات متابولیک (IFSO) هستند. این سوابق بهویژه در ارزیابی بیمارانی که پس از کاهش وزن شدید با افتادگی سینه مواجه شدهاند اهمیت دارد. در کنار این مدارک، تجربه عملی جراح در لیفت سینه و بررسی نمونههای واقعی نیز باید در تصمیمگیری مورد توجه قرار گیرد.
بله. اگر فرد حجم طبیعی کافی داشته باشد و مشکل اصلی افتادگی باشد، میتوان لیفت را بدون پروتز انجام داد. این روش سایز سینه را بهطور قابلتوجه افزایش نمیدهد.
هیچکدام بهطور مطلق بهتر نیستند. لیفت برای اصلاح افتادگی و پروتز برای افزایش حجم به کار میرود. انتخاب روش به فرم اولیه، کیفیت پوست و هدف بیمار بستگی دارد.
توانایی شیردهی به روش جراحی، میزان تغییر بافت و شرایط فردی بستگی دارد. برخی افراد پس از عمل قادر به شیردهی هستند، اما نمیتوان حفظ کامل این توانایی را تضمین کرد؛ بنابراین برنامه بارداری باید پیش از جراحی مطرح شود.
بله. جای برش بخشی اجتنابناپذیر از این عمل است، اما معمولاً با گذشت زمان کمرنگتر میشود. شکل و طول اسکار به درجه افتادگی و تکنیک جراحی بستگی دارد.
لیفت سینه و پروتز دو جراحی متفاوت با اهداف جداگانه هستند. لیفت، پوست اضافه را حذف کرده و بافت افتاده را بالاتر میبرد؛ درحالیکه پروتز برای افزایش یا بازگرداندن حجم استفاده میشود. پروتز بهتنهایی درمان مناسبی برای افتادگی قابلتوجه نیست و لیفت نیز افزایش حجم محسوسی ایجاد نمیکند.
انتخاب درست باید پس از معاینه، بررسی کیفیت پوست، مقدار بافت طبیعی، موقعیت نوک سینه و انتظارات فرد انجام شود. در صورت وجود همزمان افتادگی و کاهش حجم، ممکن است ترکیب لیفت و پروتز بررسی شود. آگاهی از جای برش، دوره نقاهت، محدودیتها و احتمال تغییر فرم در آینده، بخش مهمی از تصمیمگیری مسئولانه پیش از جراحی است.
American Society of Plastic Surgeons — Breast Lift (Mastopexy): Candidates, Recovery and Expected Results. ( American Society of Plastic Surgeons )
مقاله خیلی کامل بود، ولی هنوز برام سواله اگر کسی هم افتادگی داشته باشه و هم حجم سینهاش کم شده باشه، انجام همزمان لیفت و پروتز همیشه بهترین انتخابه یا بستگی به شرایط هر فرد داره؟
ممنون از توجه شما. انجام همزمان لیفت و پروتز برای همه افراد مناسب نیست و تصمیم نهایی به میزان افتادگی، کیفیت پوست، حجم بافت طبیعی و نظر جراح بعد از معاینه بستگی دارد. در برخی موارد لیفت به تنهایی نتیجه مطلوبی ایجاد میکند.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 2 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 2