هم افزایی ملی برای توسعه مشارکت اجتماعی در سلامت

به گزارش خبرنگار وبدا، این کارگاه با حضور دکتر امامی‌رضوی، رئیس دبیرخانه شورای عالی سلامت و امنیت غذایی، رؤسای خانه‌های مشارکت مردم در سلامت از سراسر کشور، مدیران و کارشناسان دبیرخانه و جمعی از اساتید حوزه سیاست‌گذاری و مشارکت اجتماعی همراه بود.

در روز نخست کارگاه، مرور قوانین و جایگاه مشارکت مردم در نظام سلامت و همچنین ظرفیت‌های قانونی خانه‌های مشارکت با هدایت دکتر عباس وثوق مقدم انجام شد. در ادامه، مباحث کاربردی حمایت‌طلبی و مطالبه‌گری سیاستی توسط دکتر نرگس رستمی‌گوران ارائه و تمرین‌های گروهی برگزار شد.

همچنین دکتر مریم رمضانیان اصول برنامه‌ریزی مشارکتی و طراحی برنامه‌های سلامت‌محور را به‌صورت کارگاهی آموزش داد. ترکیب آموزش نظری و فعالیت‌های عملی از ویژگی‌های شاخص روز نخست این رویداد بود.

روز دوم کارگاه به موضوعات اخلاق حرفه‌ای، مسئولیت اجتماعی و توانمندسازی جامعه اختصاص داشت. دکتر سعید بیرودیان بر اهمیت اصول اخلاقی در فعالیت‌های سلامت‌محور تأکید کرد و دکتر حمید اسماعیل‌زاده با مرور مدل‌های تغییر رفتار، ابزارهای طراحی مداخلات رفتارساز را به شرکت‌کنندگان آموزش داد. فضای تعاملی و مشارکت فعال رؤسای خانه‌های مشارکت در بحث‌ها و پرسش‌های تخصصی، کیفیت علمی این روز را ارتقا داد.

در بخش «شنیدن صدای استان‌ها»، رؤسای خانه‌های مشارکت چالش‌ها و پیشنهادهای خود را درباره تقویت جایگاه این خانه‌ها، بهبود ارتباط با دبیرخانه، افزایش نقش‌آفرینی در مجامع سلامت و رفع موانع اجرایی مطرح کردند. دکتر شیوا مافی‌مرادی ضمن قدردانی از مشارکت فعال استان‌ها، بر تداوم دوره‌های توان‌افزایی و برگزاری دور دوم کارگاه و یک نشست ملی گفت‌وگوی سیاستی تا پایان سال تأکید کرد.

در جمع‌بندی پایانی، دکتر امامی‌رضوی با تأکید بر ضرورت ارتقای نقش خانه‌های مشارکت مردم در سلامت در سطوح دانشگاهی، استانی و شهرستانی، اداره مجامع سلامت استانی و شهرستانی توسط رؤسای این خانه‌ها را به‌عنوان چشم‌انداز اصلی این حرکت مطرح کرد.

وی حمایت دبیرخانه از خانه‌ها، همراهی در بازدیدهای استانی و ضرورت تمرکز بر توانمندسازی درونی و هم‌افزایی بین‌بخشی را از محورهای مهم این مسیر دانست.

این کارگاه با هدف ارتقای مهارت‌های مدیریتی و اجرایی رؤسای خانه‌های مشارکت و ایجاد بستری برای تبادل تجربه‌های محلی و تقویت همکاری‌های ملی برگزار شد و گامی مؤثر در جهت توسعه مشارکت اجتماعی در نظام سلامت کشور به شمار می‌آید.