عوارض ترک ناگهانی تریاک که اصلا جالب نیست!
-
مجموعه: ایدز و انواع اعتیاد
ترک یابویی اسمی بود که قدیم تر برای کنار گذاشتن سریع و ناگهانی تریاک استفاده می کردند. همان زمان ها که مصرف تریاک در ایران شایع بود و پزشکی هنوز به جایی نرسیده بود که مصرفش را محکوم کند و برای ترکش چاره و راهی، راحت تر از درد و زجر کشیدن پیدا کرده باشد.
چون برای تاریخ مهم نبود پس فقط خدا می داند چند نفر از کسانی که بعد از کیفور شدن از تریاک ناگهان تصمیم گرفتند آن رفیق گرمابه و گلستان را ترک کنند، از شدت عوارض جان دادند یا زجر کشیدنشان منجر به عوارضی شد که دیگر تریاک هم علاجش نبود!
فقط آن هایی که مزه تریاک زیر زبانشان رفته باشد می توانند آن چند ساعت اول خماری را درک کنند؛ عرق سردی روی پیشانی ات نشسته، معده ات می پیچد و یک بیقراری عجیب داری که نمی توانی حتی دلیلی برایش پیدا کنی.
دست هایت شاید کمی بلرزند، ذهنت بین چند فکر پرت می شود و زمان آن قدر کشدار می شود که انگار ساعت هم چرت مرغوب می زند.
چه اولین بارت باشد و چه بارها این مسیر را رفته باشی و بدانی چه در انتظارت است، باز هم هر بار همان قدر سخت و غیر قابل تحمل است.
شاید همان وقت که حالت خراب می شود از خودت بپرسی: قرار است چقدر بد شود و تا کِی طول می کشد؟ نکند خودم را بابت یه ترک به کشتن بدهم؟
البته که اگر ندانی باید برای ترک تریاک چه کنی ممکن است خدای نکرده خودت را هم در راه تریاک به کشتن بدهی، پس به جای این که فکر کنی هنوز هم ترک یابویی جواب می دهد و خودت را در این عصر جدید درگیر حرف های صد من یک غاز غیر اصولی کنی این مقاله را بخوان.
علائم بدنت در ساعت های اول ترک ناگهانی تریاک
معمولاً بین ۶ تا ۱۲ ساعت بعد از آخرین باری که کام گرفتی، اولین علائم و نشانه های ترک تریاک ظاهر می شوند. این نشانه ها معمولاً خیلی خفیف و اصطلاحا سوسکی شروع و کمکم قوی تر می شوند:
یک بیقراری بی سر و ته که نمی دانی از کجا آمده، دلشوره ای که به هیچ اتفاق خاصی مربوط نیست، خمیازه های بی پایان که هر چقدر هم بخوابی سمج وار هستند، آبریزش بینی و اشک بدون اینکه سرما خورده باشی و یک لرز خفیف که با گرم کردن خودت هم از بین نمی رود.
خیلی ها اول فکر می کنند شاید سرما خوردگی گرفته اند یا حالشان به خاطر چیز دیگری بد شده. اما اگر همزمان با این علائم، فکر مصرف دوباره هم ذهنت را سوراخ کرده، این یعنی بدنت تریاک می خواهد و شاید پر بیراه نباشد اگر یک اصطلاح اختراع کنم و بگویم آنفولانزای ترک تریاکی گرفته ای!
ممکن است بعضی ها هم به رگ غیرتشان بر بخورد که نکند این واکنش ها، نشانه ضعف یا کمبود اراده ام باشد که باید خدمتتان عرض کنیم که ربطی به هم ندارند.
بدن تو مدت ها به تریاک عادت کرده است. بخشی از مغز که به آن «گیرنده های افیونی» می گویند، یاد گرفته اند بدون این ماده کار نکنند، درست مثل یک ساعت که هر روز کوکش می کنی و اگر یک روز کوکش نکنی، از کار می افتد.
حالا که ماده قطع شده، این بخش از مغز نبودنش را حس می کند و دست و پا می زند تا دوباره خودش را با نبود آن تنظیم کند و مسلما تا وقتی این تنظیم دوباره اتفاق بیفتد، همین بیقراری، لرز و دلشوره را حس می کنی.
خطرات روز دوم و سوم ترک تریاک
اینجا سخت ترین بخش ماجراست و صادقانه بگویم که اکثر افرادی که تلاش برای ترک ناگهانی را رها می کنند، دقیقاً همین جا وا می دهند.
بین ۲۴ تا ۷۲ ساعت بعد از قطع مصرف، علائم به اوج خودشان می رسند. معمولاً این ها را تجربه می کنی:
-
حالت تهوع و بالا آوردن مکرر حتی وقتی معده ات خالی است. بعضی تحقیقات می گویند که تریاک اثر محافظتی برای مخاط معده ایجاد می کند و وقتی ترکش می کنی این محافظت هم از بین می رود و بعید نیست معده ات سوراخ شدگی زخم معده پیدا کند.
-
اسهال شدید که می تواند چندین بار در روز تکرار شود و حساب و کتاب ندارد.
-
درد و گرفتگی شدید در عضله ها و مفصل ها به خصوص در پاها و کمر، جوری که حتی دراز کشیدن هم راحت نیست.
-
عرق زیاد که لباس و ملافه را خیس می کند، همراه با لرزهایی که مثل زلزله می آیند و می روند.
-
بی خوابی کامل، حتی وقتی بدنت خیلی خسته است و چشم هایت باز نمی مانند.
-
تپش قلب تند و نامنظم و بالا رفتن فشار خون
-
ولع شدید برای مصرف دوباره، همراه با بی قراری فکری که تمرکز روی هر کار ساده ای را سخت می کند.
تا این جای کار ممکن است بگویی تحمل می کنم ولی کاش مشکل فقط تحمل کردن بود چون این علائم فقط سخت و آزاردهنده نیستند؛ بعضی هایشان واقعاً می توانند برای سلامتیت خطرناک باشند.
به عنوان مثال وقتی بدن با بالا آوردن و اسهال، آب و نمک های ضروری (مثل سدیم و پتاسیم) را از دست می دهد که می تواند روی نحوه کار قلب اثر بگذارد و باعث نامنظم شدن ضربانش شود.
عوارض خطرناک ترک ناگهانی تریاک
بین سخت اما طبیعی و خطرناک برای جان یک مرز مشخص وجود دارد. اگر هرکدام از اینها را دیدی، دیگر صبر نکن و همان وقت به بیمارستان یا اورژانس مراجعه کن:
-
بالا آوردن یا اسهالی که چند ساعت پیاپی قطع نمی شود و اصلاً نمی توانی هیچ آب یا مایعی را در بدنت نگه داری.
-
ضربان قلب خیلی تند، نامنظم یا همراه با درد در قفسه سینه
-
گیجی، سیاهی رفتن چشم، غش کردن یا نفس کشیدن سخت
-
تب بالا که با دارو هم پایین نمی آید.
-
علائم شدید همراه با سردرگمی یا عدم توانایی در تشخیص محیط اطراف انگار گیج و گم شدی.
-
اگر سن بالایی داری یا قبلاً بیماری قلبی، فشار خون یا مشکلات کلیوی داشتی در این حالت حتی علائم معمولی هم ممکنه خطرناک باشن و بهتر است منتظر شدید شدن علائم نشوی چون از پسش بر نمی آیی و کار دست خودت می دهی.
اگر یکی از این علائم را داری، این یعنی خودت از پس کار بر نمی آیی و باید هر چه زودتر و اورژانسی به پزشک یا متخصص مراجعه کنی.
از روز پنجم به بعد: کِی درد ترک اعتیاد تریاک کم می شود؟
شاید دلت خوش شود اگر بشنوی بیشتر علائم شدید ترک ناگهانی تریاک از روز پنجم به بعد کم کم شروع به فروکش کردن می کنند و تا روز دهم یا دوازدهم، بخش سخت جسمی اش تقریباً تمام می شود.
البته شخص با شخص و مزاج با مزاج فرق دارد و بلایی سرت آمد یا مقاله را تا آخر یا با دقت نخوانده ای. اما به طور کلی بدن در این مدت خودش را پاک کرده و سعی می کند به حالت عادی برگردد.
اما دو چیز معمولاً حالا حالاها ولت نمی کنند: یکی خستگی عمیق و بیخوابی که ممکن است چند هفته طول بکشد، چون سیستم عصبی هنوز کاملاً به تعادل قبلی برنگشته.
دومی که مهمتر است، همان چیزی است که در بخش بعد کامل درباره اش صحبت می کنیم یعنی میل روانی به مصرف دوباره یا وسوسه.
عوارض روانی ترک تریاک: بدن آرام و ذهن ناآرام
قدرتی که ذهن دارد شاید جسم ندارد. یک لحظه فکر کن خیلی از افراد آن همه عوارض و درد جسمی که در موردش صحبت کردیم را تحمل می کنند اما بیشترشان در مقابل ذهن نمی توانند مقاومت کنند.
حتی بعد از اینکه بدن آرام می گیرد و دیگر عرق نمی کنی یا دردی نداری، یک میل شدید و ناگهانی برای مصرف دوباره که به آن «ولع» می گویند می تواند هفته ها یا حتی ماه ها باقی بماند.
فک نکن که این ولع هم همیشه به شکل خواستن تریاک است، نه!
چون قرار است ذهنت پدرت را دربیاورد و گاهی به شکل بی حوصلگی، افسردگی خفیف، بی قراری ذهنی بدون دلیل مشخص یا یک حس تهی بودن و پوچی نیاز خودش به تریاک را نشان می دهد و بلایی به سرت می آورد که انگار هیچ چیز مثل قبل لذت بخش نیست.
زور این علائم روانی و ذهنی ترک را هم در هیچ صورتی دست کم نگیر چون گاهی آن قدر زیاد است که ممکن است حتی وسوسه خودکشی به سر بعضی از افراد بزند و کلا عطای همه چیز را به لقایش ببخشند.
پس فکر نکن چون علائم جسمی تمام شده، خطر هم تمام شده. آمار بازگشت به مصرف ثابت می کند دقیقا همین دوره روانی و ذهنی یعنی روزها و هفته های بعد از تمام شدن درد جسمی، مهم ترین بخش کل مسیر است.
چون احساس می کنی سالم شدی و هوا برت می دارد و یک دفعه نگاه می کنی می بینی ای دل غافل دوباره مصرف کرده ای! پس یادت باشد بخش روانی ترک خیلی مهم تر از بخش جسمی است و ممکن است خودت به تنهایی از پس آن برنیایی و این همه درد و رنج را الکی هدر بدهی.
منبع: دکتر سنا
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0