زخم معده، یا همان Stomach Ulcer، به دلیل تخریب پوشش محافظ معده ناشی از ترشح بیش از حد اسید معده، ایجاد میشود. این اسید باعث بروز زخمهای باز در دیواره معده میشود که در موارد شدید، با درد، التهاب شدید و خونریزی همراه میشود. درد گوارشی یک وضعیت آزاردهنده جسمانی است که در صورت عدم
زخم معده، یا همان Stomach Ulcer، به دلیل تخریب پوشش محافظ معده ناشی از ترشح بیش از حد اسید معده، ایجاد میشود. این اسید باعث بروز زخمهای باز در دیواره معده میشود که در موارد شدید، با درد، التهاب شدید و خونریزی همراه میشود. درد گوارشی یک وضعیت آزاردهنده جسمانی است که در صورت عدم درمان میتواند کیفیت زندگی روزمره فرد را تحت تاثیر قرار دهد. زخم معده یکی از رایجترین دردهای گوارشی است و خوشبختانه در حال حاضر قابل درمان است، اما باید زخم معده و علائم آن را کاملا” بشناسید. این بیماری از لحاظ روانی، اجتماعی و اقتصادی تأثیرات قابل توجهی روی فرد دارد، زیرا شیوع نسبتاً زیادی دارد (حدود 15 درصد).
تشخیص و درمان زخم معده توسط پزشکان صورت میگیرد و معمولاً شامل داروهای ضد اسید، ضد التهاب و آنتیبیوتیک برای کنترل ترشح اسید معده و کشف عفونت هلیکوباکترپیلوری است. همچنین، تغییر در رژیم غذایی و سبک زندگی نیز میتواند بهبود و پیشگیری از عود زخم معده را تسهیل کند. در صورت نیاز، روشهای دیگری مانند جراحی نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.
بیماری زخم معده، بهطور دقیق زخمهای باز در دیواره معده و ابتدای روده کوچک (اثنیعشر) است. در اکثر مواقع، شیرههای گوارشی معده به اثنیعشر راه پیدا میکنند و این باعث بروز بیماری زخم معده میشود. زمانی که پوشش مخاطی معده و اثنیعشر آسیب ببینند، اسید معده و آنزیمهای گوارشی دیواره معده و اثنیعشر را تخریب میکنند. نتیجه این فرآیند ظهور زخمهای باز است که همواره تحت تأثیر اسید معده قرار میگیرند. این وضعیت در صورت عدم درمان میتواند منجر به خونریزی یا ایجاد سوراخ در معده شود.
عفونت با باکتری هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori) یک عفونت باکتریایی است که در معده زندگی میکند. سیستم ایمنی بدن به طور عمومی قادر است این عفونت را کنترل کند. اما در برخی از بیماران، این عفونت به طور غیرطبیعی تکثیر میشود و با تأثیر بر مخاط معده، التهاب مزمن و بیماری زخم معده را ایجاد میکند. این بیماری بهطور معمول در 60 درصد موارد زخمهای اثنیعشر و 40 درصد موارد زخمهای گوارشی مسئول است.
استفاده بیش از حد از داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) نیز میتواند به ایجاد زخم در معده کمک کند. مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن و آسپرین، هنگام تعامل با پوشش معده، منجر به تحریک این ناحیه میشوند و مخاط را تخریب میکنند. بیش از 50 درصد زخمهای گوارشی ناشی از استفاده طولانیمدت داروهای NSAIDs است.
سندرم زولینگر-الیسون نیز کمتر شایع است، اما شواهد نشان میدهد که در بیماران مبتلا به این سندرم، ترشح بیش از حد اسید معده باعث بروز بیماری زخم معده میشود.
استرس فیزیولوژیکی شدید نیز میتواند عاملی باشد که با تغییر میزان pH بدن و افزایش ترشح اسید معده، به ایجاد زخم معده منجر میشود. زخمهای معده ناشی از استرس فیزیولوژیکی شدید به طور سریعتر ایجاد میشوند نسبت به زخمهای معده عادی که به آرامی شکل میگیرند.
بعضی از زخمهای گوارشی علائم مشخصی ندارند که به آنها زخم خاموش میگویند. اما علائم مشترکی در زخمهای معده و زخمهای اثنیعشر وجود دارد که عبارتند از:
در اکثر موارد، زخم معده را میتوان با دارو درمان کرد. با این حال، در موارد نادر، زخم ممکن است آنقدر شدید یا پیچیده باشد که نیاز به جراحی داشته باشد.
زخمهای معده پیچیده دارای یکی از ویژگیهای زیر هستند:
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0